VONDAR MÖMMUR !

Var mamma þín vond ?
Mín var það!

Við áttum verstu mömmu í heiminum !
Þegar aðrir krakkar borðuðu nammi í morgunmat fengum við hafragraut.
Þegar aðrir krakkar fengu pepsí og súkkulaði fyrir hádegismat fengum við samlokur.
Og menn geta bara rétt ímyndað sér hvað hún gaf okkur í kvöldmat, -allskonar MAT.
Mamma vildi alltaf vita hvar við vorum, ALLTAF, það hefði mátt halda að við værum í fangelsi. Hún vildi vita hverjir voru vinir okkar og hvað við vorum að gera með þeim.
Hún krafðist þess að ef við segðumst ætla að fara eitthvert í klukkutíma þá væri það aldrei meira en klukkutími.
Þegar það var FRÍ í skólanum þurftum við að vinna. Við þurftum að þvo diskana, búa um rúmin, læra að elda, þvo þvottinn og annast önnur leiðinleg störf.
Við héldum að hún lægi vakandi á nóttunni bara til að pæla út hvað hún ætti að láta okkur gera daginn eftir
Hún lét okkur alltaf segja sannleikann, allann sannleikann og ekkert nema sannleikann.
 Þegar við vorum unglingar, gat hún lesið hugsanir okkar.
Þá var lífið ERFITT !
Þegar allir fengu að fara á djammið og skemmta sér 12 eða 13 ára, fengum við ekki að gera neitt fyrr en við vorum 16. ára.
Mömmu vegna misstum við af fjölda mörgu og miklu sem aðrir krakkar gerðu.
Ekkert ekkar hefur verið tekin fyrir að stela úr búðum, eyðileggja fyrir öðru fólki eða verið tekin fyrir nokkurt afbrot af neinu tagi.
ALLT henni að kenna.
Við urðum aldrei full, kunnum ekki að reykja, fengum ekki að vera úti allar nætur og misstum því af að gera svo fjöldamargt sem unglingar annars fá að gera.
Á sunnudögum þurftum við að fara í kirkju, og við misstum aldrei af messu.
Núna erum við flutt að heiman.
Guð-hrædd, menntuð og gott fólk.
Við gerum okkar besta að vera vondir foreldrar eins og mamma okkar var.
Ég held að það sé það sem er að í heiminum í dag.
Það er bara ekki nóg af vondum mömmum lengur.
 
SENDIÐ ÞETTA ÁFRAM TIL ALLRA VONDRA MÆÐRA SEM ÞIÐ ÞEKKIÐ.

Hjúkkan gengur inn í eitt herbergið á deildinni og sér þar Gunna, einn sjúklinginn, þykjast vera að keyra bíl.
Hún spyr, "Gunni, hvað ertu að gera?
Gunni svarar, "ég er að keyra til Akureyrar!" Hjúkkan óskar honum góðrar ferðar og kveður.
Næsta dag gengur hjúkkan inn í herbergið hjá Gunna sem er í þann mund að hætta  að keyra sinn ímyndaða bíl. Hjúkkan spyr, "Hvað ertu að gera núna?"
Gunni svarar, "ég er kominn á Akureyri og var að leggja bílnum."
"Frábært", svarar hjúkkan. Síðan yfirgefur hún  herbergið hjá Gunna og gengur yfir ganginn inn í herbergið hjá Daniel næsta sjúklingi, og kemur að honum að rúnka sér á fullu.
Hissa og hneyskluð spyr hún, "Daníel hvað ertu EIGINLEGA AÐ GERA?!"
Daníel svarar, "ég er að ríða konunni hans Gunna, á meðan hann er á Akureyri!"

Lítill drengur situr á læri Jólasveinsins, jólasveinninn segir við strákinn ég veit sko hvað þú vilt í jólagjöf, svo sló hann létt á nebbann á drengnum og sagði "þú vilt dót"
Nei sagði drengurinn ég á nóg af því.
þá sagði Jólasveinninn og sló létt á nebbann á honum þá viltu nammi , nei ég á allar tegundir af nammi til.
Nú jæja sagði Jólasveinninn hvað vilt þú þá fá í jólagjöf ?
Þá sló drengurinn létt á nebba jólasveinsins og sagði ég vil fá tussu og rendu ekki að segja mér að þú hafir ekki slíkt því ég finn lyktina af puttunum á þér.

Þessi er sannur og átti sér stað hér í bæ:

Leikskólakennari:  jæja, hvað ætlarðu svo að verða þegar þú verður stór?
Sú stutta:  lögreglukona
Leikskólakennari:  af hverju lögreglukona?
Sú stutta:  af því að þær eru svo kuntumiklar
Leikskólakennari:  er mjög brugðið og spyr barnið af hverju það segi þetta
Sú stutta:  nú þær kunna svo mikið!

Tumi litli fór inn í herbergi til pabba síns og sá hann sitjandi á rúminu setjandi á sig smokk.
Pabbi Tuma reyndi að fela stífan, smokki klæddan liminn með því að beigja sig fram eins og hann væri að líta undir rúm.
Tumi litli spurði forvitinn, "hvað ertu að gera pabbi?"
Faðir hans svaraði snögglega, "mér fannst ég sjá rottu skjótast undir rúmið."
Þannig að Tumi spurði, "og hvað ætlar þú að gera, ríða henni?"

Ný gift hjón voru varla búinn að skrá sig inn á hótelið sem var við þetta líka stóra vatn, þegar brúðguminn kemur niður og spyr hvar sé hægt að fá leigðan bát til að fara og veiða.
"Varstu ekki að gifta þig?" spurði hótel stjórinn?
"Jú núna í morgun" svaraði brúðguminn "En mig langar að fara og veiða?"
"En ættir þú ekki að vera uppi og að njóta ásta með konunni þinni?"
"Ég get það ekki" Segir brúðguminn. "Hún er með kynsjúkdóm en mig langar að fara og veiða hvar fæ ég bát til leigu?"
"Þú veist að það eru fleiri aðferðir sem hægt er að nota" segir hótelstjórinn.
"Ég skil vel hvað þú ert að fara" segir brúðguminn. "En hún er líka með
gillinæð og blæðandi góma."
"Ef að konan þín er með alla þessa sjúkdóma af hverju varstu þá að giftast
henni?" spyr þá hótel stjórinn.
"Sko hún er líka með orma" sagði brúðguminn og bætti við: "Eins og ég sagði þá finnst mér gaman að veiða."

Felix var að farast úr greddu þegar hann fór í rúmið. Hann teygði sig yfir til konu sinnar, en hún sagði: "Ekki í kvöld Felix. Ég er að fara í kjallara skoðun á morgun og
læknirinn sagði mer að láta það ó gert að ríða 24 tímum fyrir skoðunina."Felix stundi
eitthvað og hugðist fara að sofa þegar hann stórt bros kom á hann og hann segir við eiginkonuna: "Segðu mér þarftu nokkuð að fara til tanlæknis á morgun?"

Eftir sex ára hjónaband þá var eiginkonan hans Baldurs farin að verð frekar pirruð því að Baldur vildi bara ríða með slökkt ljósin. Hún ákvað að næst þegar þau væru að gera það myndi hún kveikja ljósin. Sem og hún gerði.
Þegar ljósið kviknaði sá hún að Baldur var að ríða henni með gervitilla.
"Þú getulausa fífl" öskraði hún. "Hvernig vogarðu þér að ríða mér með þessu öll þessi ár, það er eins gott að þú getir útskýrt þetta."
"Það skal ég gera með glöðu geði", segir Baldur "Ef þú getur útskýrt börnin okkar þrjú."

Um leið og maðurinn hélt um brjóst konu sinnar þá hamaðast hann aftan á henni, segir hann:"Margrét þú veist að ég elska þig og allt það, en hjónabandið er farið að verða eitthvað svo litlaust. Við erum jú búinn að vera gift í 5 ár. Við þurfum að fara að krydda aðeins upp á hjónabandið."
"Hummmm mmmmmm," muldraði konan.
"Það er ekkert athugavert við að verða svolítið kínkí stöku sinnum. Það gæti jafn vel hjálpað hjónabandinu eitthvað" sagði eiginmaðurinn.
"hummmmm mmmmmmm."
"Margrét svaraðu mér" hann varð meira og meira illur". "Mig vantar að vita hvað þér finnstu um þetta mál. Þú getur hætt að totta hundinn rétt á meðan þú talar við mig!"

Á silfurbrúðkaupinu vaknaði eiginmaðurinn grátandi, eiginkonan vildi vita hvað væri að.
Hann svaraði: "Manstu þegar pabbi þinn kom að okkur uppi á hlöðu loftinu og hótaði mér að ef að ég myndi ekki giftast þér þá myndi hann kæra mig og sjá til þess að ég myndi fá 25 ára dóm? Hugsaðu þér að í dag væri ég orðin frjáls maður."

Maður kemur inn í banka og eftir að hafa beðið í röð í tuttugu mínútur án þess að hafa þokast nokkuð áfram að ráði fer hann til þjónustufulltrúa og segir, "heyrðu kelling, ég er með ávísun sem að ég þarf að leggja inn, en það fucking kemur ekki til mála að ég bíði eina helvítis mínútu í viðbót í þessari andskotans röð."
"Heyrðu nú mig," segir þjónustufulltrúinn, "ég líð ekki svona munnsöfnuð hérna í þessum banka."
"Jæja fyrirgefðu, en þessi djöfullsins ávísun er ekki að fá neina helvítis vexti á meðan einhver frussutussa eins og þú röflar yfir því hvernig ég tala."
"Herra minn, ég þarf ekki að sitja undir svona svívirðingum."
"Jæja kallaðu þá bara í helvítis bankastjórann, ég meina hvaða fucking kjaftæði er þetta eiginlega?"
Bankastjórinn er kallaður til og spyr þegar að hann kemur, "hvað virðist vera vandamálið?
"Konan segir, "þessi maður eis yfir mig svívirðingunum og ég vil bara ekki þurfa að sitja undir þessu."
Þá segir maðurinn, "Hey, það eina sem ég þarf að gera hér í þessum djöfullsins skíta banka er að leggja inn þessa 500 milljón króna helvítis ávísun."
Bankastjórinn lítur á ávísunina og svo á manninn og segir, "og þessi helvítis tík vill ekki hjálpa þér."

Ungur maður sótti um vinnu sem afgreiðslumaður í Kaupfélagi úti á landi.
Þetta var svona alvöru kaupfélag þar sem hægt var að fá allt milli himins og  jarðar. Kaupfélagsstjóranum leist vel á manninn þótt hann væri ungur og óreyndur og ákvað að taka hann til reynslu. Hann sagði manninum að mæta morguninn eftir og síðan myndi hann koma um kvöldið og athuga hvernig hefði gengið.
Þegar kaupfélagsstjórinn kom í búðina kvöldið eftir spurði hann unga manninn hvað hafði afgreitt marga viðskiptavini þennan fyrsta dag. "Bara einn," sagði drengurinn. Þetta fannst kaupfélagsstjóranum ekki mikið en spurði hvað hann hefði selt fyrir mikið.
"Fimm milljónir eitthundrað níutíu og þrjúþúsund áttahundruð þrjátíu og tvær krónur," sagði afgreiðslumaðurinn. "Fimm milljónir eitthundrað níutíu og þrjúþúsund áttahundruð þrjátíu og tvær krónur," endurtók kaupfélagsstjórinn  rasandi hissa. "Hvað seldirðu honum eiginlega?" "Jú, sjáðu til," sagði drengurinn, "fyrst seldi ég honum lítinn öngul, síðan seldi ég honum miðlungsstóran öngul, þá stóran öngul, svo veiðistöng  og síðan spurði ég hann hvar hann ætlaði að veiða. Hann sagðist ætla að veiða í vatninu og þá sagði ég honum að hann þyrfti bát og seldi honum plastbát með 40 hestafla utanborðsmótor.  Þá sagði maðurinn að hann gæti aldrei flutt bátinn á Daihatsuinum sínum svo ég fór með hann í véladeildina og seldi honum nýjan Landróver.  " Nú var andlitið hálfdottið af kaupfélagsstjóranum og hann sagði: "Maðurinn kemur hér inn til að kaupa einn lítinn öngul og þú selur honum bæði bát og bíl."
"Nei, nei," sagði strákurinn. "Hann kom hingað til að kaupa dömubindi handa konunni sinni og ég sagði við hann að fyrst að helgin væri hvort eð er ónýt hjá honum væri eins gott fyrir hann að fara að veiða!"

Lítil vinasaga

Vinabréf
Þetta er saga af litlum dreng sem var afar geðvondur. Faðir hans gaf honum naglapakka og sagði honum að í hvert sinn sem hann missti stjórn á skapi sínu skyldi hann negla einn nagla í bakhlið grindverksins.
Fyrsta daginn negldi drengurinn 37 nagla í grindverkið. Næstu vikurnar lærði hann að hafa stjórn á reiði sinni og fjöldi negldra nagla minnkaði dag frá degi.
Hann uppgötvaði að það var auðveldara að hafa stjórn á skapi sínu en að negla alla þessa nagla í girðinguna.
Loksins rann upp sá dagur að enginn nagli var negldur og drengurinn hafði lært að hafa stjórn á sér. Hann sagði föður sínum þetta og faðirinn lagði til að nú drægi drengurinn út einn nagla fyrir hvern þann dag sem hann hefði stjórn á skapi sínu.
Dagarnir liðu og loks gat drengurinn sagt föður sínum að allir naglarnir væru horfnir.
Faðirinn tók soninn við hönd sér og leiddi hann að grindverkinu. Þú hefur staðið þig með prýði ,en sjáðu öll götin á grindverkinu. Það verður aldrei aftur eins og það var áður. Þegar þú segir eitthvað í reiði, skilur það eftir sig ör alveg eins og naglarnir. Þú getur stungið mann með hnífi og dregið hnífinn aftur sárinu,en það er alveg sama hve oft þú biðst fyrirgefningar,örin eru þarna samt áfram. Ör sem orð skilja eftir sig geta verið jafnslæm og líkamleg ör.

Vinir eru sjaldgæfir eins og demantar.Þeir hlusta á þig, skiptast á skoðunum við þig og opna hjarta sitt fyrir þér.?
Nú er alþjóðleg vinavika. Sýndu vinum þínum hve mikils þú metur þá
og sendu þeim þetta bréf. Það getur vel verið að þú fáir bréfið til baka og þá finnur þú að þeir meta vináttu þína. Þú hefur þú safnað um þig vinahring.
Gleðilega vinaviku!! Þú ert vinur minn og það er mér mikill heiður.
Sendu nú bréfið til vina eða fjölskyldu.
Og fyrirgefðu mér ef ég hef skilið eftir göt í grindverkinu þínu

Enginn skilningur - Bara skilnaður
Davíð Davíðsson verkamaður lenti nýlega í þeim hörmulegu hremmingum að
konan hans skildi við hann eftir að hafa að eigin frumkvæði farið með hann í einn af nektarklúbbum borgarinnar.
Davíð sagði Gys.is þessa raunasögu í ítarlegu viðtali sem Ófús Æðis blaðamaður átti við hann.
Davíð sagðist svo frá: Hjónabandið hefur verið prýðisgott árum saman.
Maturinn hefur alltaf staðið tilbúinn á borðinu þegar ég kem heim klukkan sjö á kvöldin. Konan hefur aldrei byrjað að ryksuga meðan ég sef á sunnudagsmorgnum. Og hún hefur alltaf haft tilbúna hreina, hvíta skyrtu og nýpressuð jakkaföt handa mér á laugardagskvöldum, en það hefur alltaf verið eina kvöldið í vikunni sem ég er ekki heima að horfa á sjónvarpið. Þá hefur konan alltaf tekið sjónvarpsdagskrána upp fyrir mig til að ég geti horft á hana á sunnudögum. En á laugardagskvöldum var ég sem sagt vanur að búast í mitt besta skart og fara með félögum mínum að spila körfubolta.
Þannig var sem sagt allt í besta lagi í hjónabandinu þangað til ég átti afmæli um daginn. Þá ákvað konan að gefa mér ekki sokka í afmælisgjöf eins og hún var vön, heldur bjóða mér í nektarklúbb. Strax í dyrunum fór óheppnin að elta mig. Dyravörðurinn heilsaði mér kumpánlega. Konan mín varð strax hissa og spurði hvernig ég þekkti hann. Ég sagði sem satt var að hann væri í liðinu sem við spilum alltaf körfubolta við. Við fórum nú á barinn en þar tók ekki betra við því þjónstustúlkan spurði hvort ég vildi ekki tvöfaldan gin í greip eins og venjulega. Konan mín varð mjög hissa og vildi fá að vita hvernig  ég þekkti þjónustustúlkuna. Ég sagði náttúrulega bara eins og satt var að hún væri í kvennaliðinu sem ætti næsta tíma á eftir okkur í körfubolta.
Konan sagði svo sem ekki neitt við þessari skýringu en mér fannst hálvegis eins og hún væri ekki viss um hvort hún ætti að trúa mér. Við fórum nú og settumst við borð nálægt sviðinu. Þá veit ég ekki fyrr en ein nektardansmærin stekkur allt í einu upp í fangið á mér, kyssir mig rembingskoss beint á munninn og spyr hvort ég vilji ekki einkasýningu á eftir eins og venjulega. Ég ætlaði auðvitað að fara að útskýra fyrir konunni að þessi stelpa æfir körfubolta næst á undan okkur og sýnir mér stundum hvernig eiga að skjóta á körfu... En ég komst ekki til þess því konan var allt í einu hlaupin af stað til dyranna. Ég hljóp á eftir henni en hún rigsaði alla leið út á götu og settist þar inn í leigubíl.
Ég rétt náði að skjóta mér inn í aftursætið við hliðina á henni, en áður en ég gat farið að útskýra málið fyrir henni, sneri leigubílstjórinn sér við, horfði á okkur til skiptis og hristi svo höfuðið dapurlegur á svip. "Ég verð að segja það alveg eins og er, Davíð minn," sagði hann, "að þó ég hafi séð ýmislegt til þín um dagana, þá er þetta sú allra óásjálegasta herfa sem þú hefur nokkurn tíma húkkað hérna."

Þessi er dagsönn: Lögregluþjónnn stöðvaði mann á fallegum brúnum Mersedes Benz á Vesturlandsvegi hér í Mosfellsbæ og auk ökumanns sem er virðulegur eldri maður var konan hans í bílnum.
Lögreglumaðurinn: "Þú ókst að minnsta kosti á 120 km hraða og veist væntanlega að leyfilegur hámarkshraði er aðeins 90 km á klst."
Maðurinn: "Nei þetta er ekki rétt hjá þér, ég var á tæplega 100."

Konan: "Láttu ekki svona elskan mín, þú varst á 140, ég sá það."
Lögreglumaðurinn: "Ég þarf einnig að setja á sektarmiðann að annað bremsuljósið er brotið."
Maðurinn: "Brotið bremusljós? Ég vissi það bara ekki!"
Konan: "Æ, elskan mín, þú veist að það er búið að vera brotið í nokkrar vikur."
Lögreglumaðurinn: "Ég þarf einnig að setja á sektarmiðann að þú hafir ekki verið með öryggisbelti."
Maðurinn: "Heyrðu, láttu nú ekki svona ég losaði mig úr beltinu þegar þú stoppaðir mig."
Konan: "Elsku kallinn minn, ekki segja svona, þú notar aldrei öryggisbeltið."
Maðurinn er nú greinilega orðinn eitthvað pirraður yfir konunni, hann snýr sér að henni og öskrar á hana: "Reyndu nú að þegja einu sinni!"
Lögreglumanninum var farinn að finnst þetta nokkuð skemmtilegt svo hann snéri sér að konunni og spurði hana: "Frú, talar maðurinn þinn alltaf svona við þig?"
Konan: "Nei, bara þegar hann er fullur."