Nonni litli var aðeins farinn að velta fyrir sér lífinu og tilverunni og einn daginn fór hann til pabba síns og spurði hann: "Hvað eru stjórnmál?"
Pabbi hans svaraði: "Jú sjáðu til, það er kannski best að ég útskýri það á þennan hátt: Ég vinn fyrir fjölskyldunni og þess vegna skulum við kalla mig Auðmagnið. Mamma þín stýrir heimilinu og ræður útgjöldunum og þess vegna skulum við kalla hana Stjórnvöld. Við erum til þess að sinna þörfum þínum svo við skulum kalla þig Fólkið. Við getum síðan haldið áfram og kallað barnfóstruna Öreiga. Litla bróður þinn skulum við kalla Framtíðina. Farðu nú og veltu þessu fyrir þér og athugaðu hvort þetta kemur ekki heim og saman. þannig að Nonni litli fór í háttinn og hugsaði stöðugt um það sem pabbi hans sagði honum.
Um nóttina vaknar hann upp við grátinn í bróður sínum. þegar hann kemur
inn í herbergi hans finnur hann fljótt að bleian hans er blaut og mikil fýla af henni. Hann fer inn í svefnherbergi foreldra sinna og finnur mömmu sína sofandi. þá fer hann að herbergi barnfóstrunnar og finnur að hurðin er læst. Hann kíkir inn um skráargatið og sér föður sinn í rúminu með barnfóstrunni.
Að lokum gafst Nonni litli upp og fór aftur í herbergi sitt og sofnaði.
Næsta morgun segir hann við föður sinn. "Pabbi, ég held núna að ég skilji hvað stjórnmál ganga út á." Gott segir faðirinn, segðu okkur frá því. þá sagði Nonni litli: " Jú sjáðu til, á meðan Auðmagnið riðlast á Öreigunum er
Ríkisstjórnin steinsofandi. Fólkið er hundsað og Framtíðin er í djúpum skít...

Leyndarmál hins fullkomna sambands.

Það er nauðsynlegt að maðurinn hjálpi til á heimilinu og hafi fasta atvinnu.
Það er nauðsynlegt að maðurinn sé skemmtilegur og komi þér til að hlæja.
Það er nauðsynlegt að geta treyst á manninn og að hann segi þér alltaf satt.
Það er nauðsynlegt að maðurinn sé góður elskhugi og finnist gott að gera "það" með þér.
Það er nauðsynlegt að þessir fjórir menn þekkist ekki sín á milli.

Einar ákvað að fá sér smá andlitslyftingu fyrir afmælisdaginn sinn.
Hann eyddi 500.000 kr. í aðgerðina, og var bara mjög sáttur við árangurinn. Á leiðinni heim stoppar hann hjá blaðasala, og kaupir DV.
Áður en hann yfirgaf blaðasalann, segir hann við hann: "ég vona að þér sé sama, þó ég spyrji, en hvað heldur þú að ég sé gamall?".

"Svona ca. 35 ára", segir blaðasalinn.  "Ég er nú raunverulega 47 ára", segir Einar, mjög stoltur.
Hann kom við á McDonalds á heimleiðinni, og spurði afgreiðslustúlkuna sömu spurningar.  Hún svaraði að bragði: "þú ert örugglega ekki degi eldri en 29 ára". "Ég er nú samt 47 ára", og nú leið okkar manni virkilega vel.
Á meðan hann beið eftir strætó, spurði hann gamla konu sömu spurningar.  Hún sagði: "ég er nú orðin 85 ára gömul, og sjónin er aðeins farin að gefa sig".  "En þegar ég var yngri, kunni ég pottþétta aðferð til að segja til um aldur manna". "Ef ég set höndina niður í nærbuxurnar, og leik mér að eistunum í tíu/ellefu mínútur, þá get ég sagt nákvæmlega hvað þú ert gamall".
Einar leit  í kringum sig, og sá engan, svo hann hugsaði með sér, "ætli maður hafi ekki einhvern tíman gert eitthvað verra en þetta".
Sú gamla rennir hendinni niður í nærhaldið.  Tíu/ellefu mínútum seinna, segir sú gamla:" OK ég er tilbúinn, þú ert 47 ára".
Stynjandi segir Einar "þetta er frábært, hvernig fórstu að þessu?".
Sú gamla horfði rólega á hann og svaraði:" ég var fyrir aftan þig á McDonalds.

Karl:  Höfum við ekki hittst áður?
Kona:  Jú, ég vinn á afgreiðslunni á Húð og Kyn.

Karl: Höfum við ekki hittst einhvers staðar áður?
Kona: Jú þess vegna fer ég ekki lengur þangað.

Karl: Er þetta sæti laust?
Kona: Já, og ef þú sest verður hitt laust líka.

Karl: Eigum við að fara saman heim til mín?
Kona: Ég veit það ekki.  Komast tveir fyrir undir steini?

Karl: Heim til mín eða þín?
Kona: Bæði.  Þú ferð heim til þín og ég heim til mín.

Karl: Ég vildi gjarnan hringja í þig?  Hvað er númerið hjá
þér?
Kona: Það erí símaskránni.
Karl: En ég veit ekki hvað þú heitir.
Kona: Það stendur í símaskránni líka.

Karl: Hvernig viltu hafa eggin þín á morgnana?
Kona: Ófrjóvguð.

Karl:  Hvað er þetta?  Við erum bæði hérna að leita að því sama?
Kona:  Það er satt.  Förum og náum okkur í gellur.

Karl: Ég kann að gera konum til hæfis.
Kona: Láttu mig þá vera.

Karl: Ég gæti dáið glaður ef ég fengi að sjá þig nakta.
Kona: Ég mundi sennilega deyja úr hlátri ef ég sæi þig
nakinn.

Karl:  Ég mundi fara á endimörk heimsins fyrir þig.
Kona: Já, en mundirðu setjast þar að?

1.
Símasölumaður hringdi eitt sinn í tilvonandi kaupanda.  Lítill drengur svarar í síman og hvíslar "halló".
Sölumaðurinn spurði eftir pabba drengsins og drengurinn hvíslaði: "Nei  pabbi er svo upptekinn".
Sölumaðurinn spurði þá eftir mömmu drengsins og hann hvíslaði: "Nei, hún er líka svo upptekin"
Sölumaðurinn spurði þá hvort ekki væri einhver fullorðinn þarna í húsinu?  "Jú það eru bæði löggan og slökkviliðsmennirnir" hvíslaði drengurinn.  "Get ég þá fengið að tala við einhvern af þeim?" spurði sölumaðurinn því hann var orðinn órólegur að vita hvað gengi á.  "Nei" hvíslaði drengurinn "þeir eru svo uppteknir líka.  "Nú hvað eru allir að gera?"  spurði sölumaðurinn.  Þá hvíslaði drengurinn: "Þau eru öll svo upptekin að leita að mér"

2.
Lítill drengur átti örlítið snobbaða foreldra.  Þegar drengurinn sagði að hann þyrfti að pissa, vönduðu þau um fyrir honum og sögðu að þetta væri dónalegt, hann ætti að segja "Ég þarf að gera pípí".  Síðan var það orðið dónalegt og þau sögðu honum að segja: "Ég þarf að hvísla".
Svo var það einhvern sunnudaginn að afi var í heimsókn og lagði sig eftir matinn inni í stofu á meðan pabbi og mamma voru úti í garði að vinna í blómagarðinum.  Þá heyra þau þetta hræðilega öskur.  Barnið kom þjótandi út úr húsinu skelfingu lostið og út í garð til mömmu og pabba.
"Hvað kom eiginlega fyrir?" spurði mamma. Ég sagði afa að ég þyrfti að hvísla og hann sagði mér að hvísla í eyrað á sér!

Dyrabjallan hringir hjá einni heimavinnandi og fyrir utan stendur ókunnugur maður. "Afsakaðu ef þér finnst ég vera grófur en ég er tilbúinn að borga þér 10.000 kr bara fyrir að fá að sjá á þér brjóstin".
Konan ætlar að fara að skella hurðinni á nefið á honum en hugsar svo að þetta sé svo sem sárasaklaust fyrir þennan pening.
Hún lyftir peysunni og hann borgar henni það sem upp var sett. Hann býr sig undir að fara en snýr sér aftur að konunni "Hvernig lýst þér á 50.000 kall fyrir að taka öll fötin af ?"
Hún hugsar um allt sem hún geti gert fyrir þann pening og segir OK, rífur af sér fötin sýnir kalli og klæðir sig aftur. Hann borgar og gengur burt, snýr sér snögglega við og segir "Úr því að við erum byrjuð hvernig lýst þér á 150.000 fyrir að koma í rúmið með mér??" Konan hugsar þetta dágóða stund og ákveður svo að slá til. Þau klára sig af
og hann borgar og fer.
Um kvöldið kemur maðurinn hennar heim úr vinnunni og spyr Kellu "Hvernig var svo dagurinn hjá þér". "Hann var bara mjög góður" segir hún hálfglottandi. Hann sest inní stofu en kallar svo fram eftir smástund "Heyrðu elskan, kom einhver frá skrifstofunni í dag með orlofspeningana mína??"
Svona getur maður gert starfið sitt skemmtilegt ef hugmyndaflugið er fyrir hendi.